8. trait และ generic
เขียนโค้ดครั้งเดียว ใช้ได้กับหลายชนิด
trait: ความสามารถที่หลายชนิดมีร่วมกัน
trait คล้าย interface ในภาษาอื่น บอกว่า "ชนิดใดที่มี trait นี้ ต้องทำสิ่งเหล่านี้ได้"
trait Describe {
fn describe(&self) -> String;
// method ที่มีค่าเริ่มต้น ชนิดไหนไม่เขียนเองก็ได้อันนี้
fn shout(&self) -> String {
self.describe().to_uppercase()
}
}
struct Cat { name: String }
struct Car { brand: String, year: u32 }
impl Describe for Cat {
fn describe(&self) -> String {
format!("แมวชื่อ {}", self.name)
}
}
impl Describe for Car {
fn describe(&self) -> String {
format!("รถ {} ปี {}", self.brand, self.year)
}
}
รับอะไรก็ได้ที่มี trait
fn show(item: &impl Describe) {
println!("{}", item.describe());
}
fn main() {
show(&Cat { name: "ส้ม".into() });
show(&Car { brand: "ไผ่มอเตอร์".into(), year: 2024 });
// รายการที่ปนหลายชนิด: ใช้ Box<dyn Trait>
let things: Vec<Box<dyn Describe>> = vec![
Box::new(Cat { name: "ดำ".into() }),
Box::new(Car { brand: "ทดลอง".into(), year: 2020 }),
];
for t in &things {
println!("{}", t.describe());
}
}
ใน Phai Studio ฟอร์มที่คุณออกแบบจะได้ trait ชื่อประมาณ
MainWindowEvents แล้วโค้ดของคุณ impl trait นั้น ฟังก์ชันอย่าง greet_clicked คือ method ของ trait นั่นเองtrait ที่ Rust มีให้และใช้บ่อย
| trait | ทำให้ทำอะไรได้ | ได้มาด้วย |
|---|---|---|
Debug | พิมพ์ด้วย {:?} | #[derive(Debug)] |
Clone | .clone() สำเนา | #[derive(Clone)] |
PartialEq | เทียบด้วย == | #[derive(PartialEq)] |
Default | Default::default() ค่าเริ่มต้น | #[derive(Default)] |
Display | พิมพ์ด้วย {} | เขียน impl เอง |
use std::fmt;
#[derive(Debug, Clone, PartialEq)]
struct Money(f64);
impl fmt::Display for Money {
fn fmt(&self, f: &mut fmt::Formatter) -> fmt::Result {
write!(f, "{:.2} บาท", self.0)
}
}
// println!("{}", Money(45.5)); → 45.50 บาท
generic: ชนิดเป็นตัวแปร
// T คือชนิดอะไรก็ได้ ที่เทียบมากน้อยได้ (PartialOrd) และคัดลอกได้ (Copy)
fn largest<T: PartialOrd + Copy>(list: &[T]) -> Option<T> {
let mut best = *list.first()?;
for &x in list {
if x > best {
best = x;
}
}
Some(best)
}
fn main() {
println!("{:?}", largest(&[3, 9, 2])); // Some(9)
println!("{:?}", largest(&[1.5, 0.2])); // Some(1.5)
println!("{:?}", largest(&['ก', 'ฮ', 'ม'])); // Some('ฮ')
}
Vec<T>, Option<T>, Result<T, E> ที่ใช้มาตลอดก็คือ generic
Lifetime (รู้จักไว้ก่อน)
บางครั้งจะเห็น &'a str เครื่องหมาย 'a คือ lifetime บอกคอมไพเลอร์ว่าค่าที่ยืมมาอยู่ได้นานแค่ไหน ส่วนใหญ่ Rust เดาให้เอง เมื่อจำเป็นต้องเขียน คอมไพเลอร์จะบอกพร้อมตัวอย่าง มือใหม่ยังไม่ต้องกังวลเรื่องนี้
// คืนข้อความที่ยาวกว่า: ผลลัพธ์อยู่ได้นานเท่ากับ a และ b
fn longer<'a>(a: &'a str, b: &'a str) -> &'a str {
if a.chars().count() >= b.chars().count() { a } else { b }
}
สร้าง trait
Area ที่มี fn area(&self) -> f64 ให้ Circle และ Square ใส่ทั้งสองลงใน Vec<Box<dyn Area>> แล้วหาพื้นที่รวม